الک آزمایشگاهی Laboratory Sieve

الک آزمایشگاهی

کاربرد الک آزمایشگاهی (Laboratory sieve) همان طور که از اسمش پیداست الک کردن ذرات به انداره متفاوت درون آزمایشگاها است. جنس توری الک آزمایشگاهی معمولا از استیل زنگ نزن یا استنلس استیل است و این توری سایز بندی‌های مختلف دارد که حفره‌های آن از ۲۵ میکرومتر تا ۱۰۱ میلی متر است. الک‌ها دارای ۲ بخش هستند : فریم و تور. چارچوب دور الک را فریم می‌گویند و تور درون آن کشیده می‌شود. فریم را می‌توان به ۳ بخش تقسیم‌بندی کرد:

1. ۸ اینچ (۲۰۳ میلی متر)
2. ۱۲ اینچ (۳۰۴ میلی متر)
3. ۱۸ اینچ (۴۵۷ میلی متر)

و حفره‌های توری را از نظر قطر می‌توان به ۲ دسته تقسیم کرد:

1. دهانه یا سوراخ (به فاصله بین دو تار در توری دهانه می‌گویند که بر حسب اینچ اعلام می‌شود)
2. مش یا چشمه (به تعداد سوراخ‌های موجود در تور را مش می‌گویند و از هم ۱ اینچ فاصله دارند)

نکات الک آزمایشگاهی

بعد از استفاده از الک آزمایشگاهی (Laboratory sieve) یک نکته‌ی بسیار مهم را باید در نظر داشت و آن شستن و خشک کردن تور و فریم است تا چیزی از ذزات قبلی در الک نمانده باشد. برای تشخیص الک خوب و با کیفیت از نمونه بد آن باید نکاتی را در نظر گرفت:

1. فریم الک آزمایشگاهی : فریم الک باید توان مقاومتی بالا داشته باشد تا ماده‌ای که در آن ریخته می‌شود را تحمل کند. راه تشخیص آن به این صورت است که مقداری نیرو به فریم وارد کنید و اگر خم شد بدانید از ورق نازک برای ساخت آن استفاده شده‌است.
2. نحوه اتصال تور به فریم : نحوه جوش خوردن تور به فریم از نکته‌ی قبلی مهم‌تر است. دقت کنید که اگر تور به فریم درست متصل نشده باشد بعد از مدتی تور از فریم جدا می‌شود وحتی اگر جدا هم نشود در محل‌های اتصال و لبه‌ها ممکن است سوراخ ایجاد شود. در این صورت از آن ناحیه ذرات بزرگتری عبور می‌کنند.
3. کیفیت بافت : بافت تور را نمی‌توان با چشم غیر مسلح تشخیص داد. اگر الک شما فاصله‌ی حفره‌های آن ۲۵ میکرومتر باشد چگونه می‌توان با چشم آن را تشخیص داد. این مشکلی است که فروشگاه دیاکوشیمی آن را با عرضه محصولات با کیفیت حل کرده‌است.